Ruim 100 jaar geleden begon Helen Parkhurst te werken aan een nieuw onderwijssysteem, het daltononderwijs. In 2007 waren er 275 Daltonscholen voor het basisonderwijs, 18 voor het voortgezet onderwijs en 16 op HBO-niveau. Het aantal blijft groeien, want de typische Dalton-aanpak heeft haar waarde bewezen. Veel scholen hebben daarom elementen uit het Daltononderwijs overgenomen. Maar Dalton is meer: het is een beproefde pedagogische aanpak waarin alle aspecten een samenhangend geheel vormen.
Daltononderwijs biedt optimale ontwikkelingskansen voor ieder kind.
De drie Dalton principes, verantwoordelijkheid, samenwerking en zelfstandigheid, vormen de uitgangspunten voor onze manier van lesgeven en de omgang met de leerlingen.
Verantwoordelijkheid
Op onze school leren kinderen door zelfstandig kennis en ervaring op te doen. Verantwoordelijkheid is noodzakelijk om eigen keuzes te kunnen maken, eigen wegen te vinden. Maar dat betekent niet dat alles zomaar kan en mag.
Het leren omgaan met verantwoordelijkheid gaat stap voor stap. Bij kleuters gaat het om kleine, overzichtelijke keuzetaken die ze zelfstandig uitvoeren. Naarmate kinderen en jongeren zich verder ontwikkelen, worden taken omvangrijker en complexer.
Zelfstandigheid
Het Daltononderwijs wil kinderen vormen tot volwassenen die zelfstandig kunnen denken en handelen. Daarvoor is nodig dat kinderen en jongeren leren hoe je informatie verzamelt, hoe je zaken op waarde kunt schatten en hoe je keuzes maakt. Daarin zal ieder mens verschillen, en daar houdt het Daltononderwijs rekening mee. Ieder kind en iedere jongere heeft recht op optimale kansen om zichzelf te ontwikkelen. Daarom wordt op Daltonscholen vroeg met zelfstandig werken begonnen.
Samenwerken
Om later als volwassene te kunnen deelnemen aan de samenleving moet je leren samenwerken. Ook met mensen die je niet zelf kiest. Daarom wordt op Daltonscholen veel aandacht besteed aan het spelen en werken in groepjes. Meestal gaat het om leerlingen uit dezelfde klas die samen een opdracht uitvoeren, maar ook gebeurt het dat leerlingen van verschillende leeftijden samenwerken. Al doende leren ze te luisteren naar elkaar en respect te hebben voor elkaar. Ieder mens is immers verantwoordelijk voor zichzelf en voor zijn omgeving.
Er wordt in alle groepen met “maatjeswerk” gewerkt. Alle leerlingen hebben een sleutelhanger met daarin een pasfoto of naamkaartje. Deze sleutelhangers worden aan het maatjesbord gehangen. De leerlingen die onder elkaar hangen zijn voor die week elkaars maatje.
Ruim 100 jaar geleden begon Helen Parkhurst te werken aan een nieuw onderwijssysteem, het daltononderwijs. In 2007 waren er 275 Daltonscholen voor het basisonderwijs, 18 voor het voortgezet onderwijs en 16 op HBO-niveau. Het aantal blijft groeien, want de typische Dalton-aanpak heeft haar waarde bewezen. Veel scholen hebben daarom elementen uit het Daltononderwijs overgenomen. Maar Dalton is meer: het is een beproefde pedagogische aanpak waarin alle aspecten een samenhangend geheel vormen.
Daltononderwijs biedt optimale ontwikkelingskansen voor ieder kind.
De drie Dalton principes, verantwoordelijkheid, samenwerking en zelfstandigheid, vormen de uitgangspunten voor onze manier van lesgeven en de omgang met de leerlingen.
Verantwoordelijkheid
Op onze school leren kinderen door zelfstandig kennis en ervaring op te doen. Verantwoordelijkheid is noodzakelijk om eigen keuzes te kunnen maken, eigen wegen te vinden. Maar dat betekent niet dat alles zomaar kan en mag.
Het leren omgaan met verantwoordelijkheid gaat stap voor stap. Bij kleuters gaat het om kleine, overzichtelijke keuzetaken die ze zelfstandig uitvoeren. Naarmate kinderen en jongeren zich verder ontwikkelen, worden taken omvangrijker en complexer.
Zelfstandigheid
Het Daltononderwijs wil kinderen vormen tot volwassenen die zelfstandig kunnen denken en handelen. Daarvoor is nodig dat kinderen en jongeren leren hoe je informatie verzamelt, hoe je zaken op waarde kunt schatten en hoe je keuzes maakt. Daarin zal ieder mens verschillen, en daar houdt het Daltononderwijs rekening mee. Ieder kind en iedere jongere heeft recht op optimale kansen om zichzelf te ontwikkelen. Daarom wordt op Daltonscholen vroeg met zelfstandig werken begonnen.
Samenwerken
Om later als volwassene te kunnen deelnemen aan de samenleving moet je leren samenwerken. Ook met mensen die je niet zelf kiest. Daarom wordt op Daltonscholen veel aandacht besteed aan het spelen en werken in groepjes. Meestal gaat het om leerlingen uit dezelfde klas die samen een opdracht uitvoeren, maar ook gebeurt het dat leerlingen van verschillende leeftijden samenwerken. Al doende leren ze te luisteren naar elkaar en respect te hebben voor elkaar. Ieder mens is immers verantwoordelijk voor zichzelf en voor zijn omgeving.
Er wordt in alle groepen met “maatjeswerk” gewerkt. Alle leerlingen hebben een sleutelhanger met daarin een pasfoto of naamkaartje. Deze sleutelhangers worden aan het maatjesbord gehangen. De leerlingen die onder elkaar hangen zijn voor die week elkaars maatje.